سرصفحه
انواع خاموش كنندههاي پودري:
خاموش كنندههاي پودري به اندازه‌هاي مختلف از يك كيلوگرم تا چند كيلوگرم در انواع مختلف دستي، چرخي، ارابه‌اي ساخته مي‌شود كه انواع دستي آن با گنجايش يك تا 14 كيلوگرم را مي‌توان به دو گروه تقسيم كرد. (پودر و هوا – پودر و گاز).
خاموش كنندههاي گاز كربنيك:
از سالها قبل گاز دي‌اكسيد كربن (CO2) بعنوان يك گاز اطفاء حريق در دستگاههاي ثابت اتوماتيك در خاموش كنندههاي دستي و چرخدار مورد استفاده قرار گرفت و اكنون نيز مصرف فراواني دارد.
(CO2) گازي غير قابل احتراق، بي‌بو، خنثي، غير سمي، فاسد نساز و هادي الكتريسيته نيست، و وزن آن سنگين‌تر از هواست، لذا در صورت پرتاب روي حريق، اكسيژن را خارج و خود جانشين آن مي‌گردد در حقيقت با تقليل درصد اكسيژن هوا، حالت خفگي پيدا كرده و حريق را اطفاء مي‌نمايد.
اين خاموش كننده‌ها بعلت فولادي بودن بدنه كاملا سنگين است، بدين جهت انواع دستي آن با ظرفيت بين 2- 12 پوند (900 گرم تا 4/6 كيلوگرم) ساخته مي‌شود، و در ظرفيتهاي بيشتر آن بعنوان وسيله چرخدار يا در دستگاههاي ثابت اتوماتيك طرح، و مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
طريقه استفاده از خاموش كنندههاي پودر در هوا
با توجه به اينكه عامل فشار در اين نوع خاموش كننده هواي فشرده باشد، در صورتيكه خاموش كننده شارژ باشد، تحت فشار قرار داشته و در مواقع اطفاء حريق ضمن در نظر گرفتن جهت باد، پشت به جهت باد قرار گرفته و ابتدا ضامن را با انگشت خارج ساخته و سپس با يكدست دستگيره خاموش كننده و با دست ديگر نازل به بيرون منتقل گردد. (بايد توجه داشت كه برد خاموش كنندههاي پودري بين 2 الي 7 متر باشد) جهت سر نازل را بايد طوري تنظيم نماييم كه پودر در موقع خروج ما بين شعله و ماده سوختني قرار گيرد و پودر به صورت مماس سطح حريق را پوشش دهد و عمل اطفاء را به صورت جارويي انجام داده و از ايستادن در يك محل ثابت خودداري گردد.
طريقه استفاده از خاموش كنندههاي پودر و گاز (بالن بغل):
در اين نوع خاموش كننده‌ها، بالن (فشنگي) حاوي گاز دي‌اكسيد كربن و عامل فشار خاموش كننده در بغل بدنه خاموش كننده نصب مي‌باشد. در موقع بروز حريق ضمن حفظ خونسردي و در نظر گرفتن جهت باد (در موقع بروز حريق بر اثر جابجايي هواي سرد و گرم در محل توليد باد مي‌گردد) پشت به جهت باد قرار گرفته، ابتدا با يك دست دستگيره خاموش كننده و نازل را در دست مي‌گيريم، خاموش كننده را كمي مايل به طرف جلو نگه داشته و با دست ديگر فلكه فشنگي را باز مي‌نماييم (مايل نگه داشتن خاموش كننده بخاطر عمل كردن احتمالي سوپاپ روي در پوش با پرتاب درپوش بر اثر خوردگي رزوه‌ها صورت مي‌گيرد) تا گاز داخل فشنگي وارد خاموش كننده گشته و پودر آن تحت فشار قرار گيرد) خاموش كننده را مستقيما نگه داشته، بدون اينكه نازل را رها سازيم به كانون حريق نزديك شده و اهرم نازل را فشار مي‌دهيم تا پودر خارج گردد. (بايد توجه داشت كه برد خاموش كنندههاي پودري بين 2 الي 7 متر مي‌باشد).
جهت سر نازل در موقع خروج پودر بايستي طوري تنظيم گردد كه پودر مابين شعله و ماده سوختني قرار گيرد و پودر بصورت مماس سطح حريق را پوشش دهد و عمل را به صورت جارويي ادامه داده و از ايستادن در يك محل ثابت خودداري گردد.
طريقه استفاده از خاموش كنندههاي پودر و گاز (بالن داخل)
در اين نوع خاموش كننده‌ها، بالن (فشنگي) حاوي گاز دي‌اكسيد كربن و عامل فشار خاموش كننده در داخل بدنه و زير در پوش قرار دارد. در موقع بروز حريق ضمن حفظ خونسردي و در نظر گرفتن جهت باد ( در موقع بروز حريق بر اثر جابجايي هواي سرد و گرم در محل توليد باد مي‌گردد) پشت به جهت باد قرار گرفته، ضامن نواري شكل بالاي در پوش را از محل خود خارج ساخته و به آرامي با كف دست از سمت بالا به طرف پايين ضربه مي‌زنيم تا گاز داخل فشنگي وارد خاموش كننده گشته و پودر آن تحت فشار قرار گيرد (ضامن بعضي از خاموش كننده‌ها تفاوت دارد) خاموش كننده مستقيم نگاه داشته، بدون اينكه نازل را رها سازيم به كانون حريق نزديك شده و اهرم نازل را فشار مي‌دهيم تا پودر خارج گردد (بايد توجه داشت كه برد خاموش كنندههاي پودري بين 2 الي 7 متر مي‌باشد) جهت سر نازل در موقع خروج پودر بايستي طوري تنظيم گردد كه پودر ما بين شعله و ماده سوختني قرار گيرد و پودر به صورت مماس سطح حريق را پوشش دهد و عمل را به صورت جارويي ادامه داده و از ايستادن در يك محل ثابت خودداري نماييد.
توجه: در صورتيكه از انواع خاموش كنندههاي پودرهاي براي اطفاء حريق جامدات استفاده مي‌نمايد، بعلت اينكه خاصيت نفوذپذيري در اجسام جامد را ندارد، احتمال برگشت شعله پس از اطفاء وجود دارد، لذا در صورت استفاده براي حريق جامدات پس از عمل اطفاء اجسام جامد را زير و رو نموده تا از خاموش بودن اجسام اطمينان حاصل نماييد.
طريقه استفاده از خاموش كنندههاي دي‌اكسيد كربن
در اين نوع خاموش كننده شير كنترل گاز به صورت فلكه‌اي يا به صورت اهرمي بوده، كه در نوع فلكه‌اي چون با باز شدن سير فلكه بتدريج جريان گاز برقرار مي‌شود، خطر تركيدگي شيلنگ وجود ندارد. اما در نوع اهرمي بايد توجه داشت كه از فشار دادن آني بر روي اهرم خودداري شود، تا شيلنگ دچار تركيدگي نگردد (حداكثر برد ماده اطفايي در اين نوع خامش كننده 2 متر مي‌باشد) لذا در موقع حريق لوازم برقي و الكترونيكي و تابلوهاي برق و آتش سوزي داخل آشپزخانه‌ها بايستي فاصله خود را تا كانون حريق به حداقل رسانده (كمتر از 2 متر) و سپس نازل شيپوري را مستقيماً به طرف كانون حريق گرفته و اهرم خاموش كننده را به آرامي فشار و در نوع ديگر فلكه را باز تا گاز جريان يابد. در قسمت نازل پس از انبساط حجمي گاز (از حالت مايع به حالت گازي)سطح حريق را پوشش داده و حريق اطفاء مي‌گردد.
تذكر: از اين خاموش كننده بيشتر در اماكن سربسته استفاده مي‌گردد و در محيط باز در صورت استفاده قادر به جايگزيني اكسيژن نخواهد بود.
آتش نشاني و سابقه‌ي آن
ما تصور ميكنيم كه ادارة آتش نشاني و ماموران و دستگاههاي مخصوص اين كار فقط در قرن بيست معمول شده‌اند در صورتي كه آتش نشاني نيز سابقة تاريخي طولاني دارد آن طور كه در تاريخ علوم و صنايع مي‌خوانيم «هرون اسكندراني» دستگاهي براي خاموش كردن حريق ساخته بود و نيز شواهد نشان مي‌دهد كه در مصر قديم حتي در قرن قبل از ميلاد نيز وسايل آتش نشاني وجود داشته‌اند كه بعدها نيز در كشورهاي مختلف استفاده از وسايل معمول بوده است ولي براي تشكيل اداره‌ها و ماموران آتش نشاني و وسايل مجهزتر بايد منتظر قرن 17 بود كه اين دستگاهها به تدريج كامل شدند و عده‌اي نيز مبارزه با آتش را به عنوان يك شغل به عهده گرفته‌اند. مطلب شگفت انگيز اينكه در زمان‌هاي قديم يونان ماده‌اي براي آتش زدن كشتيها و قلعه‌هاي دشمن نيز داشته‌اند كه آن را «آتش يوناني» مي‌ناميدند كه شامل گوگرد و مواد سريع الاشتعال بوده است. آتش يوناني به تدريج در ساير كشورهاي روزگاران پيشين نيز براي آسيب رساندن به دشمن معمول شد مسلماً در مقابل حريقهاي عمومي لازم بود همة ممالك آن زمان نيز وسايل آتش نشاني خوبي داشته باشند به هر حال اگر امروزه با «آتش يوناني» خانه كسي را آتش نمي‌زنند ولي به علل مختلف و همة ما مي‌تواند حريق اتفاق بيفتد پس وسايل احتياطي لازم براي مقابله با آن لازم است براي اينكه بتوانيم آتش را مهار كنيم بايد اطلاعاتي در مورد مواد مختلفي كه آتش مي‌گيرند و روش مهار كردن هر كدام از آنها را بدانيم.
تعريف آتش:
آتش يك فعل و انفعال شيميايي است كه با كنار هم قرار گرفتن اكسيژن حرارت و سوخت به وجود مي‌آيد.
عوامل آتش سوزي:
بروز آتش سوزيها به صورت عمدي يا غير عمدي است آتش سوزي‌هاي عمدي مي‌توانند ناشي از اتصالات برق رساني در شبكه و يا اتصال در وسايل الكتريكي مورد استفاده و يا جامدات و مايعات قابل اشتعال و يا در معرض حرارت و نشت گازها يا مواد شيميايي قابل اشتعال مواد خودسوز مواد شيميايي كه در معرض نور با اكسيژن موجود در هوا قرار گيرند و …
2- عمدي: مي‌توان به صورت خرابكاري با نقشه از قبل طراحي شده صورت گيرد.
پديدة آتش سوزي
1- اتفاقي: در اثر غلظت و عدم آشنايي با شيوة صحيح بكارگيري مواد آتش‌زا و عدم پيش‌بين‌هاي لازم در نصب و راه اندازي تاسيسات رخ مي‌دهد.
2- عمدي: به علل مختلف از جمله ايجاد پوشش براي سرقت – انتقام گيري – گريز از ورشكستگي در ايجاد دليل در پرداخت بيمه و انگيزه‌هاي خرابكارانة اجتماعي و سياسي و ….
حريقهاي عمدي: 1- حريق عمدي بدون سبب انگيزه 2- حريق عمدي با سبب و انگيزه
انگيزه‌ها: 1- كاركنان اخراج شده 2- تقلب و كلاهبرداري براي دريافت حق بيمه 3- كم رونق شدن كسب و تجارت در اثر موفقيت رقبا كه باعث آتش سوزي در اموال تجارت آنان مي‌شود 4- از بين رفتن مدارك و دلايل جرم 5- ارعاب (ايجاد ترس و وحشت در مردم) يمني در مقابل آتش: عبارتست از راههاي ساختاري كه توسط آنها مسير ايمني جهت حركت از هر نقطه از ساختمان به محل امن بدون كمك خارجي در اختيار افراد قرار مي‌گيرد.
نكات مورد توجه در هنگام آتش سوزي:
1- حفظ آرامش و خونسردي و دادن آرامش به ديگران
2- سرعت عمل در تصميم‌گيري و اقدام
3- اولويت بندي نظر مثل خبردادن به مراكز آتش نشاني – نجات جان افراد به خاطر افتاده در محل – محار آتش سوزي به روشهاي مختلف
4- همكاري با مامورين آتش نشاني
5- انتقال مجروحين و افراد آسيب ديده به منقطة ايمني
6- اقدامات كمك‌هاي اوليه در خصوص آسيب ديدگاه
تعريف مفاهيم اصطلاحات
الف) منطقه‌ي داراي احتمال آتش سوزي: يعني يك اتاق يا محدوده ديگر كه به لحاظ محتوات يا فعاليت احتمال وقوع آتش سوزي در آن مقياس با ساير مناطق بيشتر است مانند آشپزخانه – اتاق – ديگ بخار و …
ب) تمرينات دستورالعمل جهت كاركنان: تمام كاركنان بايد تحت آموزش قرار گيرند تا مطمئن شوند كه قادرند پيشگيري و اقدامات لازم را در صورت وقوع آتش سوزي انجام دهد اين كار شامل كاركنان زماني و ساير كاركناني كه در آن ساعت بيرون از محل خدمت هستند مي‌شود بايد مطمئن شد كه تمام كاركنان تعليمات لازم را ديده ترتيب متناسب براي انجام مسئوليت در مواقع اضطراري را فراگرفته‌اند.
امكانات موجود در يك محل براي خاموش كردن آتش: به صورت جداگانه، پودر خشك، گاز كربنيك تعداد خاموش كننده دستي بايد به گونه‌اي باشد كه هر طبقه با توجه به سطح آن حداقل 2 تا 4 دستگاه خاموش كننده از نوع مناسب استقرار يابد ارتفاع نصب از سطح كف معمولاً مي توانند بين 110 تا 120 سانتيمتر باشد محل نصب خاموش كننده معمولاً بايد در مدخل ورودي يا مسيرهاي انتهايي خروجيهاي اضطراري يا محل نزديك به در انبارها و اتاق‌ها در نظر گرفته شود.
كمك‌هاي اوليه قبل از رسيدن امداد: روش اطلاع دادن صحيح به ادارة آتش نشاني، نحوة استفاده از تجهيزات، آگاهي از مسيرهاي خروج اضطراري – اطلاع از اهميت درهاي مقاوم در برابر آتش و ضرورت بستن آنها در حالت بروز آتش – شنيدن و اعلام آتش سوزي، نحوه حركت دادن افراد مسن و افراد در حالت احتياج به كمك دارند و در موارد مقتضي حركت افقي بين نقاط حفاظت شده مثل استفاده از آسانسور.
علت‌يابي حريق: علت‌يابي حريق را به سه منظور انجام مي‌دهند:
الف) وقوع حريق در بعضي صنايع پيشرفته و كارخانه‌ها اين امكان را فراهم مي‌سازد تا اختيارات بيشتري نسبت به طراحي ايمني و كاربرد وسايل براي پيشگيري از وقوع دوباره همچنين حوادثي اقدام نمود.
ب) اگر وقوع حريق با متد و غرض و به طور عمدي بوده است شخص عامل اين كارشناسي و از وقوع مجدد اين نوع حوادث توسط وي جلوگيري به عمل آيد.
حريقهاي وسايل نقليه:
1- تصادف وسايل نقليه با هم
2- ايجاد حريق عمدي
3- آتش سوزي بر حسب اتفاق در وسايل نقليه
عوامل ايجاد حريق در وسايل نقليه ساكن:
1- برق: گرفتن بار بيش از اندازه‌ي نيروي برق خودرو – جرقه زدن در اطراف فضاي موتور – اتصالات بدنه
2- حرارت شيميايي: موتور – اگزوز – تجزيه كننده مواد
3- حرارت مكانيكي: جرقه‌هاي مكانيكي – حرارت بر اثر اصطكاك – حرارت ناگهاني
عوامل ايجاد حريق توسط انسان: سيگار كشيدن- عمدي- پخت و پز- بازي كودكان با كبريت.
تعريف خاموش كنندها: خاموش كننده دستي به وسيله‌اي گفته مي‌شود كه براي مبارزه با آتش‌سوزي طرح و ساخته شده است و با حداكثر 14 كيلو يا 14 ليتر ظرفيت مواد خاموش كن يك نفر به راحتي قادر به حمل و استفادة آن باشد انواع بزرگترين وسايل بر روي چرخ دستي يا خودرو قرار داده مي‌شود و يا به طور ثابت در اماكن نصب مي‌گردد.
كاربرد خاموش كنندها: از كاربرد خاموش كنندهاي دستي با توجه به مواد اطفايي درون آن مي‌توان در لحظات اولية آتش‌سوزي و همچنين براي حريقهاي كوچك و موضعي استفاده كرد.
انواع خاموش كنندها: انواع خاموش كنندههاي دستي را مي‌توان به پنج دسته تقسيم كرد.
1- خاموش كنندههاي محتوي آب 2- خاموش كنندههاي محتوي كف
3- خاموش كنندههاي محتوي پودر 4- خاموش كنندههاي محتوي گاز
5- خاموش كنندههاي محتوي هالوژنه
الف) آب و اطفاء كننده‌هايي كه بر مبناي آب هستند.
1- خاموش كنندههاي سولاسيد: يكي از قديمي‌ترين خاموش كنندههاي دستي كه در منازل، كارخانجات، تجارت خانه‌ها و ساختمان‌هاي عمومي و خصوصي مورد استفاده قرار مي‌گرفت سوداسيد بود.
انواع خاموش كنندههاي سوداسيد: خاموش كنندههاي سوداسيد از نظر كار مي‌توان به دو دسته تقسيم كرد:
1) با عملكرد مستقيم كه داراي لوله خارج كننده است لوله خارج كننده عامل هدايت ماده از داخل بدنه به خارج مي‌باشد كه معمولاً از پشت نازل تا نزديك انتهاي بدنه امتداد برد.
2) با عملكرد واژگوني كه فاقد لولة خروجي بوده و در قسمت تحتاني بدنة آن دستگيره‌اي نصب شده است.
خاموش كنندههاي سوداسيد استوانه‌اي با هيلة شكننده: اين خاموش كننده از نظر ساختماني و طرز عمل كاملاً شبيه خاموش كنندههاي سوداسيد است.
خاموش كنندههاي سوداسيد يا چكش و ميلة شكننده در پلهو: پس از قرار گرفتن در موقعيت مناسب نسبت به حريق ميله ضامن را خارج كرده و ضربه‌اي روي چكش وارد ميكنيم با گرفتن سر لوله با دست راست و خاموش كننده با دست چپ مايع را به محل مورد نظر هدايت ميكنيم.
خاموش كنندههاي سوداسيد واژگوني: طرز كار با اين خاموش كننده با قرار گرفتن در موقعيت مناسب ضامن را آزاد كرده پس از وارد نمودن ضربه به كف ضربه و شكسته شدن شيشه اسيد خاموش كننده را واژگوني به دست گرفته ومحلول را به طرف حريق هدايت ميكنيم.
خاموش كننده سوداسيد واژگوني با وزنة سربي: در زمان عمل بالين خاموش كننده فقط كافي است آن را سر و ته كنيم و به همان حالت نگه داريم مايع را كه در اثر واكنش شيميايي و توليد گاز تحت فشار گاز به خارج پاشيده مي‌شود را به طرف حريق هدايت كنيم.
نكات مثبت خاموش كننده سوداسيد:
1- هميشه آمادة كار است و خوب عمل ميكند.
2- در صورتي كه مرتب كنترل و نگه‌داري شود قابل اطمينان است.
3- هنگام عمل تقريباً سريع و مثبت عمل ميكند.
4- فاصلة پرتاب آن بين 40-30 فوت است كه فاصلة مناسبي براي مبارزه با حريق است.
نكات منفي سوداسيد:
1- غير قابل كنترل است و در صورت شروع به كار تا آخر آن تخليه مي‌شود.
2- در زمستان‌هاي سرد در درجة زير صفر يخ مي‌زند و خاصيت خود را از دست مي‌دهد.
3- مايعي كه از آن خارج مي‌شد سولفات سديم است كه ممكن است روي بعضي از انواع البسه اثر نامطلوب داشته باشد.
2- خاموش كنندههاي آب و گاز: در اين نوع خاموش كننده‌ها تعداد زيادي از عيوب دستگاههاي سوداسيد برطرف گرديده است بيشترين ظرفيت آن دو گالن است و مشخصات فني آن عيناً مشابه خاموش كنندههاي سوداسيد مي‌باشد.
نكات منفي در مورد خاموش كنندههاي آب و گاز:
1- غير ممكن است از پر بودن مخزن گاز بدون آزمايش كرد و وزن كرد آن مطمئن بود.
2- نمي‌توان مطمئن شد كه فشنگ گاز آن نشت نميكند مگر با آزمايش‌هاي بسيار دقيق.
3- غير قابل كنترل است وقتي كه شروع به كار ميكند در صورت عدم نياز آن و خاموش شدن حريق تا انتها خالي مي شود و با پاشيدن آب اضافي به مواد خسارت وارد ميكند.
3- خاموش كنندههاي آب و هوا:
1- همان طور كه از اسم اين نوع خاموش كننده بر مي‌آيد مواد داخلي آن عبارت است از آب و هوا
2- بدنة اين خاموش كننده به طور مداوم تحت فشار داخلي قرار دهد به همين علت مقاومت بدنه آن بيشتر از انواع قبلي باشد.
اين دستگاه قابل كنترل بوده و معمولاً روي در پوش آن مكانيزمي نصب شده است كه با فشار روي يك اهم شير خروجي باز و با برداشتن فشار از روي اهم شير بسته مي‌شود.
طرز كار با خاموش كنندههاي آب و هوا: با قرار گرفتن در موقعيت مناسب نسبت به حريق بايد ضامن را كشيده با يك دست خاموش كننده و با دست ديگر سر لوله گرفته شود با فشار بر روي اهرم مايع جريان پيدا ميكند كه آن را به محل دلخواه هدايت ميكنيم.
ب) اطفاء كننده‌ها بر مبناي مولد كف: كف مورد مصرف براي اطفاء حريق مايعي است كه در صورت پرتاب آن بر روي مواد در حال اشتعال به سرعت روي آتش را پوشانده و مانع برخاستن گاز قابل اشتعال از روي مواد مي‌گردد با پوشاندن سطح ماده در حال اشتعال از رسيدن اكسيژن هوا به آتش جلوگيري به عمل مي‌آورد وزن مخصوص آن كمتر از وزن مخصوص مايعات قابل اشتعال است لذا در سطح آن شناور گشته و پايين نمي‌رود براي اطفاء حريق معمولاً توان از دو نوع كف استفاده كرد.
كف شيميايي:
1- در صورتي كه اجباراً براي استوانه داخلي از فنر آهن استفاده شود بايد مرتباً بازديد و كنترل گردد تا آهن سوراخ شود.
2- از دو سوم حجم كل نبايد بيشتر پر شود.
3- در زمستان‌هاي سرد اين خاموش كننده بايد در محل‌ها مناسب نگه‌داري شود تا از يخ زدن و كند شدن واكنش آن و يا ايجاد رسوب جلوگيري كرد.
4- در تابستان‌ها در محلي نصب شود كه درجه حرارت آن بيشتر از 120 درجه فارنهايت نباشد.
مورد استفاده خاموش كننده كف شيميايي: از خاموش كننده كف شيميايي براي حريقهاي كوچك گروه‌هاي A , B مي‌توان استفاده كرد.
كف مكانيكي:
1- حداقل پرتاب آن 30 فوت است.
2- مدت تخليه آن با توجه به ظرفيت 120-60 ثانيه است.
3- در انتهاي لوله لاستيكي آن سر لوله كوچك كفساز نصب شده است.
4- عموماً مستقيم عمل ميكند.
وسايل احتياطي لازم براي مقايسه با حريق: براي اين كه بتوانيم آتش را مهار كنيم بايد اطلاعاتي در مورد مواد مختلفي كه آتش مي‌گيرند و روش مهار كردن هر كدام از آنها را بدانيم: اولاً مواد قابل احتراق معمولي نظير كاغذ و پارچه و چوب را مي‌توان با آب خاموش كرد زيرا آب مانع رسيدن اكسيژن و كم شدن حرارت مي‌شود ثانياً در صورتي كه مواد مشتعل مايعاتي نظير بنزين نفت الكل و روغن و رنگ و نظاير آنها هستند آب نه تنها كه آتش را خاموش نميكند بلكه باعث شعله گرفتن آن هم مي‌شود.
توصيه‌هاي آتش‌نشانان: اگر ديديد حريق كم دامن است به جاي اين كه خود را گم كنيم منسوجات ضخيمي نظير پتو و قاليچه را كه در دسترس داريم روي ماده در حال اشتعال است بيندازيم به دليل عدم رسيدن اكسيژن به آن مي‌توان بر حريق مسلط شد.
2- از كپسول كوچك آتش‌نشاني هم نبايد غافل بود شما بايد همواره يكي از آنها را در دسترس داشته باشيد.
مواد داخل خاموش كننده‌ها: داخل اين كپسول‌ها آب و جوش شيرين موجود است و بالاي آن ظرف كوچكي قرار دارد كه شامل اسيد است اگر مخلوط را برگردانيد اسيد با محلول جوش شيرين تركيب مي‌شود و گاز ايندريدكربنيك حاصل مي‌گردد كه به شدت آب را به خارج مي‌راند اگر آن را روي محل اشتعال بگيريد در صورتي كه حريق معمولي باشد براي فرو نشاندن آن كافي است از اين روش براي خاموش كردن جنگل‌هاي آتش گرفته هم استفاده مي‌كنند.
خاموش كننده‌ها: كفزا برخي كپسول‌ها هم «كفزا» هستند و كف گازكربنيك كه از آن خارج مي‌شود مؤثرتر از نوع قبلي است و مخصوصاً در حريق به وسيلة روغن‌ها بيشتر به درد مي‌خورد.
