سلطه رسانه ها (بخش دوم)

امپرياليسم رسانه اي در گستره جهاني
به نظر مي رسد كه همه انواع رسانه ها، از تلويزيون و سينما گرفته تا موسيقي و مطبوعات، تحت كنترل چند انحصار جهاني هستند.
سوني، كمپاني الكترونيك ژاپني، مالك سي بي اس ركوردز ( (C.B.Sو كلمبيا پيكچر (C.P) شده است .
ديزني، مالك (A.B.C) شبكه تلويزيوني و ماهواره اي سراسر امريكا است. شش كمپاني ضبط موسيقي هفتاد و پنج درصد از انحصار محصولات موسيقي در جهان را در دست دارند. هفت كمپاني عمده توليد فيلم در امريكا كنترل بيشتر توليدات سينمايي و انحصار پخش آنها را در جهان در دست دارند.
اِي او ال American On Line _ AOL))، بزرگترين عرضه كننده خدمات و اخبار اينترنتي در امريكا است كه توسط متخصصين ايراني طراحي و راه اندازي شده و در ادغام با تايم وارنر در سال 2000 به بزرگترين شركت رسانه اي جهان تبديل شد.
با توجه به آنچه تاكنون تبيين شد بطور كلي تنها چند كمپاني معدود امريكايي جريان اصلي رسانه ها را در دست دارند. تا زماني كه اين انحصار غير طبيعي بر رسانه ها وجود دارد همه محصولات آنها و حتي اطلاع رساني و اخبار آنها را بايد با ديده ترديد نگريست، زيرا مسلم است كه هدف اوليه اين كمپاني هاي عظيم همانطور كه در ابتدا نيز ذكر شد، سلطه جويي اقتصادي است، نه اطلاع رساني.
همچنين موسيقي و فيلم نيز براي تخدير و سودجويي با اهداف خلاقانه هنري، توليد مي شوند. (فراگير شدن موسيقي پاپ كارخانه اي نشانه اي از اين سلطه جويي است) آن گونه كه صنعت فيلم امريكايي دومين محصول صادراتي اين كشور پس از اسلحه به ساير كشورهاست.
شش خواهران امپرياليستي
پروفسور نورمن سالومن، محقق و پژوهشگر امريكايي در كتاب خود كه درسال 2001 با عنوان «شما هميشه دروغ گفته ايد» منتشر كرد، به بررسي شش ابر رسانه امريكايي كه محصولات رسانه اي را در ايالات متحده و ساير نقاط جهان توليد و كنترل مي كنند، مي پردازد. اين شش ابر رسانه امريكايي عبارتند از:
1) اِي او ال – تايم وارنر: اين كمپاني عظيم بخش اصلي بازار فيلم، شبكه سي ان ان (CNN)، اينترنت و رسانه هاي چاپي را قبضه كرده و بزرگترين انحصار جهاني در زمينه رسانه اي است. اين شركت بزرگ از تركيب غول بزرگ و جديد “امريكن آن لاين” با غول سنتي رسانه اي با نام “تايم وارنر” بوجود آمد.
امريكن آن لاين، بيشترين كاربران اينترنتي را در امريكا و كانادا پوشش مي دهد و از طريق شبكه CNN، و كمپاني فيلم سازي برادران وارنر به خوبي مي تواند فرهنگ و باورهاي امريكايي را كه در ايالات متحده به ارزش هاي امريكايي يا اصطلاحا (كيش امريكايي) موسوم شده اند، در سراسر جهان شايع كند.
2) واياكام: دومين شركت بزرگ رسانه اي امريكاست كه مالك شبكه هاي تلويزيوني متعددي چون شبكه سراسري CBS امريكا است. از ديگر دارايي هاي تاثيرگذار و بزرگ اين شركت مي توان به شبكه تلويزيوني (MTV) اشاره كرد كه توسط ماهواره هاي متعدد در سراسر جهان قابل مشاهده است و بخش بزرگي از صدور ارزشهاي امريكايي را در سراسر جهان بر عهده دارد.
واياكام، در عرصه صنعت سرگرم سازي و محصولات خاص كودكان و نوجوانان پس از كمپاني ديزني مقام دوم را در دنيا در اختيار دارد.

3) نيوز كورپوريشن: سومين شركت رسانه اي بزرگ امريكا كه علاوه بر ايالات متحده در بسياري از كشورهاي جهان از جمله انگليس، استراليا، كانادا، هند، هنگ كنگ، چين و ايتاليا نيز سرمايه گذاري هاي كلاني كرده و در هر جاي دنيا صاحب شبكه هاي راديويي و تلويزيوني متعددي است.
نيوز كورپوريشن يا نيوزكورپ متعلق به غول ثروتمند رسانه اي جهان (روبرت مرداك) است كه متأثر از انديشه هاي فوق العاده راست گرايانه (سرمايه داري امريكايي) است.
بخش بزرگي از مسؤوليت صدور ارزش هاي امريكايي به ساير نقاط جهان را نيز اين شركت بر عهده دارد؛ چراكه نيوز كورپوريشن به واسطه دارا بودن استوديوي بزرگ فيلم سازي كمپاني معروف (فاكس قرن بيستم) تسلط و نفوذ بسياري بر هاليوود دارد. علاوه بر اين شبكه تلويزيوني _ ماهواره اي فاكس و فاكس نيوز كه از شبكه هاي جنجالي خبرساز محسوب مي شوند و مخاطبين نسبتا زيادي در سراسر امريكا و جهان دارند متعلق به اين شركت هستند.
همچنين نيوزكورپ در انگلستان شبكه تلويزيوني اسكاي (Sky) و سه روزنامه كثيرالانتشار (تايمز)، (ساندي تايمز) و (سان) را در اختيار دارد و در هند، امريكاي لاتين و هنگ كنگ و استراليا نيز چندين شبكه تلويزيوني داخلي را اداره مي كند و اخيرا شبكه اسكاي ايتاليا را نيز در شهر رم راه اندازي كرد.
بطور كلي نيوزكورپ به تنهايي صاحب يك چهارم از كل رسانه هاي شنيداري، ديداري و چاپي جهان است.
4) والت ديزني: بزرگ ترين شركت رسانه اي منحصرا سرگرم كننده امريكا و جهان است كه از لحاظ عظمت و درآمد مالي پس از نيوزكورپ قرار مي گيرد. اين كمپاني كه بسياري با شنيدن نام آن بياد كارتون هاي جذاب و ملودرام سينمايي و تلويزيوني مي افتند، مالك شبكه تلويزيوني _ ماهواره اي سراسر امريكا (ABC) است كه نقش مؤثري در انتشار اخبار و اطلاع رساني مردم امريكا بر عهده دارد و طبق آمار سال 2000 كميته نظارت بر رسانه هاي تصويري امريكا، بيش از هشتادو سه درصد مردم امريكا و كانادا اخبار و اطلاعات خود را از طريق اين شبكه و بخش خبري آن، اي بي سي نيوز ، دريافت مي كنند.
5) برتلزمان: از بزرگ ترين شركت هاي رسانه اي كه سرمايه گذاران آن امريكايي _ اروپايي هستند و حوزه نفوذ آن در اروپا بسيار قابل توجه است و سود دهي بسياري دارد، كمپاني برتلزمان است.
احاطه و گستره نفوذ اين كمپاني در خارج امريكا در مقايسه با ديگر رسانه هاي امريكايي به حدي است كه برخي آنرا يك كمپاني غير امريكايي قلمداد مي كنند.
خواهران معروف RTL كه مجموعه اي از شبكه هاي راديو و تلويزيوني و استوديوهاي فيلم سازي هستند، متعلق به اين غول رسانه اي اروپاي _ امريكايي مي باشند. برتلزمان همچنين انتشارات (رندوم هاوس) را در اختيار دارد كه يكي از بزرگ ترين موسسه هاي انتشاراتي جهان قلمداد مي شود و سالانه ميليون ها جلد كتاب در سرتاسر جهان منتشر مي كند.
شايان ذكر است، رقابت هاي شديدي بين كمپاني برتلزمان و ديگر شركت هاي امريكايي وجود دارد، اما از آنجايي كه همه آنها در راستاي اهداف اقتصادي و سرمايه داري امريكايي گام بر مي دارند در يك پروسه كاري قرار مي گيرند و تشابه كاري دارند.

6) جنرال الكتريك: از قديمي ترين شركت هاي بزرگ امريكاي است كه سابقه آن حتي به پيش از اختراع راديو و تلويزيون مي رسد. اين شركت مالك شبكه هاي NBC و CNBC است.
جنرال الكتريك در اوايل سال 2001 بخش هايي از شبكه هاي تلويزيوني خود را با بخش هايي از شركت عظيم مايكروسافت ادغام كرد و نظارت و سرپرستي آنها را بر عهده گرفت و همچنين بتازگي با شركت رسانه هاي (ويوندي يونيورسال)، صاحب كمپاني فيلم سازي مشهور يونيورسال به توافق رسيده است تا با بخش هاي بزرگي از اين شركت بزرگ فرانسوي كه از سه سال پيش دچار مشكلات مالي فراوان شده است، ادغام شود. با چنين اتفاقي غول رسانه اي جديدي هم تراز (اي او ال _ تايم وارنر) و (نيوزكورپوريشن) ايجاد مي شود.
امروز به صراحت مي توان گفت: تقريبا همه شبكه هاي تلويزيوني _ ماهواره اي و كابلي امريكا كه در خارج از خاك امريكا نيز مخاطبين بسياري دارند را يكي از شش غول رسانه اي اداره مي كنند، باور كردن اين موضوع مشكل است كه همه اخبار و اطلاعات و برنامه هاي سرگرمي مردم امريكا و قشر عظيمي از مردم جهان تنها از طريق اين رسانه هاي انحصاري تأمين مي شود، اما از آنجايي كه بازار تجاري امريكا و مشتريان داخلي آن نهايتا 370 ميليون نفر هستند، عجيب نيست كه اين غول هاي امپرياليسم رسانه اي بر اساس كهن الگوهاي امپرياليستي، هر روز در فكر توسعه قلمرو خود در ساير نقاط جهان و به دنبال دسترسي به فن آوري هاي برتر براي انتقال امواج راديويي و تلويزيوني خود باشند.
اساسا امپرياليسم رسانه اي يكي از مؤلفه هاي فرهنگ امريكايي يا كيش امريكايي و كالايي صادراتي است و با كنترل كمپاني هاي امريكايي بر رسانه هاي جريان اصلي، شاخصه هاي فرهنگ امريكايي در سراسر جهان اشاعه مي يابد. هاليوود و تصويرسازي ستارگان سينمائيش در سراسر جهان “روياهاي امريكايي” را نه تنها در امريكا بلكه به همه مردم جهان تلقين مي كند. الگوهاي محصولات امريكايي در سراسر جهان قابل شناسايي هستند و كوكاكولا، مك دونالد و نايك را فرهنگ امريكايي به تمامي جهان صادر كرده است.
اما آنچه قابل توجه به نظر مي رسد، نفوذ همه جانبه موج فراگير امپرياليسم رسانه اي در ابعاد نژادي و ملي است. اين موج در اولين خيزش خود حوزه كشورهاي عربي و امريكاي شمالي را را در نورديد و توليداتي خاص اين دو حوزه با يك هدف كلي در دستور كار قرار گرفته اند. فراگيري و تسلط اين موج در كشورهاي عربي بخوبي محسوس است؛ تا حدي كه جزئي ترين شؤونات اجتماعي و فردي را تحت تأثير و تغيير قرار داده است.
حوزه امريكاي شمالي و كانادا نيز همانند دوره اول امپرياليسم كه محدوده سرزمين هاي كشورهاي همسايه را دربر مي گرفت، به حوزه مستعمراتي رسانه هاي امريكايي بدل شده است و شهروندان كانادايي برنامه هاي تلويزيوني امريكايي مي بينند، فيلم هاي امريكايي را مشاهده مي كنند و به موسيقي امريكايي گوش مي دهند و از مخاطبين مهم مجلات امريكايي هستند.
مبرهن است همانطور كه جهاني شدن مي تواند به معناي تنوع و درك فرهنگ هاي ديگري هم باشد، مي تواند به معناي ترويج همگوني يا تسلط يك فرهنگ خاص (در قالب هاي سياسي، اجتماعي و اقتصادي) هم باشد و با انحصار منابع گسترده اين ابررسانه ها براي كنترل رسانه هاي جهاني، بديهي است كه هر روز شاهد گسترش حوزه نفوذ و محدوده مستعمرات يا كلوني هايي اين نوع از امپرياليسم در جهان هستيم، مستعمراتي كه مرزهاي آن ناپيدا و شيشه اي هستند.

اين مطلب را در سايت ماخذ آن ببينيد:

http://farsnews.com/newstext.php?nn=8409260424

امريكا و سلطه رسانه اى
از قرن بيستم كه قدرت هاى سرمايه دارى يهود در امريكا به نيروهاى اقتصادى مسلط تبديل شدند، تعداد روزنامه هاى امريكايى متعلق به يهوديان به شدت افزايش يافت و اين افزايش با كاهش شديد رقباى غيريهودى همراه گرديد. اين پيشرفت، اساسا به عنوان نتيجه سياست هاى تبليغاتى بازرگانان يهودى بود.
امروزه در جهان، قدرتى بزرگ تر از قدرتى كه فريبكاران افكار عمومى در اختيار دارند، وجود ندارد؛ قدرت هيچ يك از پادشاهان، پاپ ها يا ژنرال هاى پيروز و كشيش هاى عالى رتبه به قدرت اين چند نفر نرسيد كه تنها از طريق كنترل اخبار و برنامه هاى تلويزيونى به آن دست يافتند.
قدرتى كه در هر منزلى وجود دارد؛ در تمام ساعات بيدارى، اراده خود را تحميل مى كند؛ نيرويى است كه ذهن واقعى هر شهروند را شكل مى دهد: پير و جوان، ثروتمند و فقير، ساده و فرهيخته و…
رسانه هاى جمعى نگاه ما به جهان را شكل مى دهند و سپس به ما مى گويند كه درباره جهان چگونه بينديشيم. در اصل هر چه در مورد رخدادهاى اطراف ما يا محدوده آشنايان مى دانيم، از طريق روزنامه ها، مجلات، راديو يا تلويزيون به ما منتقل مى شود.
شكل گيرى اذهان امريكايى ها
بيشتر امريكايى هايى كه روزانه مدت زيادى تلويزيون تماشا مى كنند، به سختى مى توانند وضعيت هاى تصنعى را از واقعيت تشخيص دهند؛ پاسخ هاى اين تماشاگران به كنش هاى تلويزيونى، بيانيه ها و نگرش هاى بازيگران تلويزيونى، بيشتر از پاسخ هاى آنان به همسالان خود در زندگى واقعى است. براى بيشتر امريكايى ها واقعيت دروغين محيط تلويزيون جايگزين جهان واقعى شده است و ميل شديد آنان به پاسخ هاى هماهنگ، به دليل همين واقعيت دروغين است؛ بنابراين زمانى كه نويسنده متن برنامه تلويزيون از طريق بازيگران تلويزيون بر برخى ايده ها تاكيد و برخى از آنها را مردود مى داند، در حقيقت نيروى قدرتمندى به ميليون ها بيننده وارد مى كند تا با ديدگاه وى هماهنگ گردند.
براى نمونه به حدود مرزى اخبار رسانه هاى خاورميانه دقت كنيد: برخى از سردبيران و گزارشگران در اظهارات خود به طور كوركورانه طرفدار اسراييل هستند، در حالى كه ديگران تا حدودى بى طرفانه به نظر مى رسند. اما هيچ كس به خود جرات نمى دهد، اظهار كند كه امريكا در پشت سكه جنگ عرب ها و اسراييل قرار گرفته؛ بنابراين در ارسال سربازان خود به جنگ با عراق – دشمن اسراييل در
خاورميانه – بيشتر منافع اسراييل را تامين مى كند تا منافع امريكا؛ در نتيجه طيفى از انديشه هاى مجاز شكل مى گيرد؛ چرا كه در سطوح آگاهى مراتبى وجود دارد.
بيشتر امريكايى ها نمى توانند بپذيرند كه توسط اسراييل كنترل مى شوند؛ حتى شهروندى كه از اخبار كنترل شده گله دارد، اشتباها فكر مى كند كه به دليل وجود طيفى از ديدگاه ها، مى تواند با انتخاب سردبير مورد اعتماد خود از نفوذ كنترل كنندگان نجات يابد و اين يك وضعيت «به هر حال من برنده ام» است. هر ديدگاهى در طيف مجاز افكار عمومى، از نظر مديران رسانه ها قابل قبول است، اما هيچ واقعيت با ديدگاه خارج از طيف مجاز پخش نمى شود؛ البته در صورتى كه چنين قدرتى داشته باشند.
كنترل رسانه هاى شكل دهنده افكار عمومى بسيار دشوار است؛ همه رسانه هاى كنترل شده، اعم از تلويزيون، راديو، روزنامه ها، كتاب ها و انيميشن ها، با يك صدا سخن مى گويند؛ هر كدام ديگرى را پشتيبانى مى كند. به رغم ظاهر متنوع آنها، در بين شان اختلاف واقعى وجود ندارد و از طرفى منبع جايگزينى از واقعيت يا ايده ها، براى توده مردم در دسترس نيست تا ازآن طريق بتوانند، ديدگاه هاى مخالف با نظرات رهبران رسانه ها را بدانند.
اين رسانه ها جهان را يكسويه نمايش مى دهند؛ جهانى كه در آن همه ادعا مى كنند، يهوديان اساس بشريت اند؛ اسراييل بايد به عنوان يك واقعيت تثبيت شده پذيرفته شود؛ مقاومت در برابر يهود به معناى ضديت با نژاد سامى است؛ عراقى ها در جنگ خليج فارس «همراهان بدى» بودند؛ در نظام بانكدارى سرمايه دارى يهود اشكال وجود ندارد؛ اسلام همواره تهديد اساسى است؛ كشورهايى مثل ايران، سودان و ليبى از تروريسم حمايت مى كنند؛ قتل عام اسراييليان در قالب دفاع مشروع از خود صورت مى گيرد؛ رهبر سياهان امريكا (لوئيس فراخان) يك نژادپرست متعصب است و… اين نوع نگاه، چشم اندازى است كه رهبران رسانه ها براى دستيابى به اهداف خود آن را طراحى مى كنند و فشارى كه براى هماهنگ ساختن با ايده هاى خود وارد مى آورند، بسيار زياد است تا جايى كه مردم نظرات خود را با آنان هماهنگ مى كنند؛ طبق نظر آنان راى مى دهند و زندگى شان را با آنها سازگار مى كنند.

خبرگزارى تلويزيون
رهبران قدرتمند رسانه ها چه كسانى هستند؟
براى رسيدن به پاسخ نسبى، خبرگزارى تلويزيون را ملاحظه كنيد كه بدون ترديد، به قدرتمندترين وسيله براى تعيين شيوه تفكر و رفتار امريكايى ها تبديل شده است؛ البته با صرف نظر از سيستم هاى تخصصى كابلى خبرى ويژه، عملا كليه خبرگزارى هاى ملى و بين المللى در امريكا، اخبار خود را از طريق سه شركت جمع آورى، ويرايش و پخش مى كنند و آن سه شركت عبارت است از: خبرگزارى امريكا (اى.بى.سى)، سيستم خبرگزارى كلمبيا (سى.بى.اس) و خبرگزارى ملى (ان.بى.سى)
بيشتر برنامه هاى نمايشى كه امريكايى ها مى بينند، از سه شبكه مذكور عرضه مى شود؛ هر كدام از اين شركت ها در مدت زيادى در كنترل مطلق يك فرد بوده است؛ از ۳۲ سال تا ۵۵ سال. شركت بايد در سطحى با كارمندانى كه آن فرد انتخاب مى كند، براى وى كار كند؛ از اين رو در نهايت، همه برگه ها به طورى كه پاك نشود، توسط شخص او ممهور مى شود و در همه حال، آن فرد يك يهودى بوده است.
تا سال ۱۹۸۵ كه اى.بى.اس با كپتال سيتيز كاميونيكيشن ادغام شد، رييس هيات اجرايى و مديرعامل شبكه فردى يهودى به نام لئونارد هارى بود؛ او از زمانى كه رييس موسسه خبرگزارى شد، اين شبكه را مديريت كرد؛ يعنى از سال ۱۹۵۳. نام اين شركت در سال ۱۹۶۵ به شركت خبرگزارى امريكا (اى.بى.سى) تغيير عنوان داد.
گلدنسون در مصاحبه اى در آوريل سال ۱۹۸۵با فخرفروشى اعلام كرد: «من اين شركت را از نو بنياد نهادم» . طبق قوانين ادغام سال ،۱۹۸۵ گلدنسون رييس كميته اجرايى شركت جديد اى.بى.سى گرديد، گرچه در حال حاضر آن سمت را توماس مورفى يك شخص غيريهودى به عهده دارد؛ ليكن هيچ قدمى در راستاى تغيير افرادى كه گلدنسون گماشته، برنمى دارد و اين شبكه همچنان ويژگى يهودى بودن خود را حفظ كرده است.
سى.بى.اس بيش از نيم قرن در تصاحب ويليام اس.پالى، پسر يك يهودى مهاجر روسى بود؛ پالى در سال ۱۹۲۸ در ۲۸ سالگى، تجارت خانوادگى سيگار را رها كرد و خبرگزارى يونايتد اينديپندنت را به ارزش ۵۰۰ هزار دلار خريدارى كرد و آن را سيستم خبرگزارى «كلمبيا» نام نهاد و خود مدير و رييس آن شد. در سال ۱۹۴۶ مديرعامل شد و تا سال ،۱۹۸۳ هنگامى كه به طور پاره وقت بازنشسته شد، همچنان در آن سمت باقى بود.
هنگامى كه تد ترنر در سال ۱۹۸۵ كوشيد سيستم خبرگزارى كلمبيا را خريدارى كند، در سراسر كشور نگرانى وجود داشت؛ ترنر در تبليغات خوش شانسى آورد و يك شبكه خبرى تلويزيونى كابلى موفق (سى. ان.ان) را راه اندازى كرد؛ گرچه ترنر تعدادى از يهوديان را در موقعيت هاى اجرايى كليدى در سى. ان.ان به كار گماشت و هرگز موضع مخالف با منافع يهوديان اتخاذ نكرد ولى او مرد بسيار خودخواه و با شخصيتى بود و براى پالى و ديگر يهوديان در سى.بى.اس غيرقابل كنترل به نظر مى رسد؛ توپ آزادى كه در آينده ممكن است به آنها اصابت كند.به علاوه دانيل اسكار، خبرنگار يهودى كه براى ترنر كار كرده بود، به طور علنى متهم شد كه رييس سابق او داراى شخصيتى بود كه براى يهوديان چندان خوشايند نبود. مديران سى.بى.اس براى ممانعت از خريد ترنر، مرد قدرتمند تئاتر، هتل، بيمه و سيگار، يعنى «لورنس تش» را براى تصاحب دوستانه شركت وارد معامله كردند، تا بدين طريق هرگونه نفوذ غيريهودى را از آنجا دور كنند. لورنس از سال ۱۹۸۶ رييس هيات مديره سى.بى.اس بود.
ان.بى.سى قبلا بخشى از شركت راديويى امريكا (آر.سى.اى) بود كه از سال ۱۹۳۰ به مدت چهل سال در تسلط «ديويد سارتوف» يك يهودى مهاجر روسى بود؛ پس از مرگ او (۱۹۷۰) پسرش «رابرت» مالك آن گرديد. در سال ۱۹۸۶ شركت جنرال الكتريك با آر.سى.اى ادغام شد و در حال حاضر، ان.بى.سى يك شركت كاملا وابسته به جنرال الكتريك است؛ نه تنها در جهت تغيير منافع يهوديان يا جايگزينى پرسنل كليدى يهودى از طرف مديران ارشد جنرال الكتريك، هيچ حركتى صورت نگرفته، بلكه بر تعداد مديران يهودى افزوده شده است براى نمونه مى توان از «استيو فريدمن» نام برد.
صنعت توليد برنامه
تمركز بيش از حد يهوديان در صنعت تلويزيون، جهت گيرى اخبار تلويزيونى را بيشتر تبيين مى كند. اگرچه كنترل برنامه هاى خبرى تلويزيون اهميت ويژه اى دارد، برنامه هاى نمايشى تلويزيون در شكل دادن شيوه تفكر امريكايى ها موثرتر است. ده ها ميليون امريكايى، به ويژه جوانان، هرگز به گزارش هاى خبرى شبكه هاى تلويزيونى توجه نمى كنند و در عوض موج هاى تلويزيون خود را در برنامه هاى نمايشى تنظيم مى كنند. به همين دليل يهوديان شديدترين كنترل خود را در عرصه هاى نمايشى متمركز كرده اند.
مسوول تقسيم بندى برنامه هاى تلويزيونى در سى.بى.اس «حف سكانسى» است و همين مسووليت در اى.بى.سى بر عهده دو شخص گذاشته شده است؛ برنامه ها و اهداف تجارى بر عهده «تد هربرت» و توليد برنامه هاى نمايشى بر عهده «استوارت بلامبرگ» است.
در سال ۱۹۸۰ «براندن تارتك اف»، رييس توليد برنامه هاى نمايشى گرديد و به مدت يك دهه، يعنى تا سال ۱۹۹۰ اين مسووليت را در اختيار داشت. وى سپس مديريت شبكه اى.بى.سى را به عهده گرفت و در سال ۱۹۹۱ اين مسووليت را براى اتخاذ رياست «پارامونت پيكچر» ترك گفت.
سكانسكى، بلومبر و ليتل فيلد نوع برنامه هايى را كه بايد از شبكه آنها پخش مى شد، انتخاب مى كردند. آنها تصميم مى گرفتند كه چگونه بايد به موضوعات تبليغاتى متنوع در برنامه هاى خود تاكيد كنند؛ از جمله تروريسم عرب، آزار و اذيت يهوديان، قتل عام يهوديان توسط نازى ها، سخاوت يهوديان خطر ضد سامى گرى و…
نكته قابل توجه اين است كه تنها يك شهروند از هر سى و شش شهروند امريكايى يهودى است، اما تقريبا همه كسانى كه مفهوم واقعيت، معناى خوب و بد، و رفتار مجاز و غيرنجاز را در ذهن جوانان امريكايى شكل مى دهند، يهودى اند. به عبارت دقيق تر، سكانسكى، بلومبگر و همچنين تارتك اف، سه يهودى هستند و تنها غيريهودى اى كه در چند سال اخير در برنامه هاى نمايشى تلويزيونى نقش مهمى داشته ليتل فيلد است.
تاثير اين نوع كنترل بر برنامه هاى نمايشى تلويزيون تز به هم ريختن اعصاب امريكايى ها فراتر رفته و اكنون شبكه هاى گسترده تر را هم در برگرفته است؛ به عبارت ديگر، كنترل رسانه اى عملا همه هر چيزهايى را كه در استوديوهاى هاليوود توليد مى شود در برمى گيرد.
مجله «امريكن فيلم مگزين» در شماره ماه مه ۱۹۹۰ ده مورد از شركت هاى تهيه كنندگى ايالات متحده امريكا را (برحسب درآمد آنها در سال ۱۹۸۹) به ترتيب فهرست كرده است.
از ده نفر از روساى هيات مديره هاى شركت هاى مذكور هشت نفر يهودى هستند (راس، اسنپر، دويسو، تش، ديلر، گافمن،ردستون و واسرمن) و تنها در دو شركت (ان.بى.سى و اى. بى.سى) رييس هيات مديره غيريهودى است كه البته در شركت اى.بى.سى مسوول تقسيم بندى برنامه ها يك يهودى است. از مطالعه سال ۱۹۸۹ چند مورد تغييرات پرسنلى صورت گرفته است؛ زمانى كه شركت سونى ژاپن در امريكا در سال ۱۹۸۹ شركت كلمبيا پيكچر را خريدارى كرد، ويكتور گافمن به جاى پيتر گوبر نشست كه وى نيز يك يهودى بود. مباشر گوبر ميكاويل پى. اسكولف، نايب رييس شركت سونى كه تملك شركت را ترتيب داد كه او نيز يهودى است. در سال ۱۹۹۱ ام.سى.اى توسط ماتسوشيتا، يكى از رقباى شركت سونى خريدارى شد. ولى واسرمن همچنان در پست خويش باقى ماند.به عنوان يك اصل كلى، ژاپنى ها در خريدن رسانه هاى امريكايى، صرفا با منافع مادى تحريك شدند و تبليغات را به يهوديان واگذار كردند. در واقع در بيشتر مواقع، يهوديان واسطه بايكوت هاى رسانه اى ژاپنى ها بودند.
خبرگزارى راديويى
شبكه هاى سه گانه ام.بى.سى، سى.بى.اس و ان.بى.سى، نه تنها داراى امتياز انحصارى واقعى در خبرگزارى تجارى شبكه هاى تلويزيون در ايالات متحده امريكا هستند، بلكه بيشتر شبكه هاى خبرى راديويى را نيز به خود اختصاص داده اند. سال هاى متمادى، تنها رقيب مهم آنان در دومين عرصه ام.بى.اس بود كه با ۹۴۱ ايستگاه راديويى (بدون هيچ ايستگاه تلويزيونى) در سراسر كشور، توسط يك شخص يهودى به نام مارتين راينشتاين مديريت مى شد.
در سال ۱۹۸۵نورمن. جى. پتيز كه او هم يك يهودى است، به عنوان رييس و مديرعامل، ام.بى.اس را تصاحب كرد. وى سال بعد از طريق شركت خود «وست وود وان» شبكه ان.بى.سى را از جنرال الكتريك خريد. ايستگاه هاى ام.بى.اس و ان.بى.سى روى همرفته پتيز را دومين خبرگزارى راديويى در كشور، يعنى بعد از اى.بى.سى (كپتال سيتيز) قرار داد. نايب رييس فعلى ام.بى.اس در امور خبرى ران نيسن است كه سابقا رياست چاپ و نشر كاخ سفيد را بر عهده داشت؛ او هم يك يهودى است.

روزنامه ها
با نفوذترين وسايل ارتباط جمعى در امريكا، پس از تلويزيون، روزنامه ها هستند. هر روز ۶۳ ميليون نسخه روزنامه چاپ مى شود و اين شمارگان در ميان ۱۹۴۰ انتشاراتى تقسيم مى شود. ممكن است افراد فكر كنند كه صرف تعداد روزنامه هاى مختلف در امريكا مانع از اين مى شود كه اقليتى بتواند آنها را كنترل و يا تحريف كند. افسوس كه چنين نيست؛ استقلال، رقابت و بازنمايى علايق اكثريت، بسيار كمتر از آن است كه مى توان تصور كرد؛ تنها ۴۱۲ (۲۵ درصد) انتشاراتى از ۱۶۴۰ انتشاراتى مالكيت مستقل دارند و بقيه روزنامه هاى زنجيره اى هستند و فقط ۱۲۱ مورد از كل انتشاراتى ها بيشتر از ۱۰۰۰۰۰ تيراژ دارند. تعداد بسيار كمى از روزنامه ها به حد كافى گسترده اند و مى توانند در خارج از جوامع خود گزارش هاى خبرى مستقل داشته باشند و بقيه بايد در گزارش هاى خبرى ملى و بين المللى به آن چند روزنامه وابسته باشند.
تنها در ۵۴ شهر امريكا بيش از يك روزنامه وجود دارد و رقابت آنها معمولا ظاهرى است؛ در اين مورد مى توان مثال هاى فراوانى ذكر كرد كه همه به يهوديانى تعلق دارد كه مالك انتشارات پيشرفته هستند.
قدرت رسانه اى خانواده نيوهاوس، تنها نمونه اى از فقدان رقابت ظاهرى ميان روزنامه هاى امريكا را نشان مى دهد. اين امر، همچنين نشان دهنده ميل سيرى ناپذيرى است كه يهوديان نسبت به همه ابزار كنترل افكار از خود نشان مى دهند. خانواده نيوهاوس مالك ۳۱روزنامه، از جمله چند روزنامه كثيرالانتشار و با اهميت است كه به برخى از آن ها اشاره كرده ايم.
روزنامه هاى سه گانه يهودى
سركوبى، رقابت و تأسيس حقوق انحصارى داخلى براى انتشار اخبار و ايده ها، مشخصه افزايش تسلط يهوديان بر روزنامه هاى امريكايى بوده است. نتيجه توانايى يهوديان براى استفاده از صنعت نشر، به عنوان يك ابزار بدون رقيب به مجرد ارايه نمونه هايى از معتبرترين و با نفوذترين روزنامه هاى كشور روشن مى شود و آن روزنامه ها عبارت است از: نيويورك تايمز، وال استريت و واشنگتن پست. اين سه روزنامه (سرمايه هاى مسلط مالى و سياسى امريكا) روزنامه هايى هستند كه تقريباً راهنما و الگوى همه روزنامه هاى ديگر هستند. اين روزنامه ها مى گويند كه چه چيز در سطح ملى يا بين المللى خوب يا بد است؛ توليد خبر در اختيار آن هاست و ديگران صرفاً از آن ها نسخه بردارى مى كنند. و جالب اين كه هر سه اين روزنامه هاى در اختيار يهوديان قرار دارد.
اما نبايد نسبت به اين مسأله بسيار مهم بى تفاوت باشيم؛ كنترل رسانه هاى جمعى امريكا توسط يهوديان، مهم ترين واقعيت زندگى، نه تنها در امريكا، بلكه در سرتاسر جهان است. كنترل اخبار و برنامه هاى رسانه اى، عامل تعيين كننده اى را در نظام سياسى ايالات متحده در اختيار يهود قرار مى دهد. اين امر به يهوديان امكان مى دهد تا بر ذهن و روح كودكان و جوانان امريكايى و غربى تسلط يابند؛ در نتيجه نگرش ها و ايده هاى اين كودكان، بيشتر از آنچه تحت تأثير والدين، مدرسه يا هر تأثير ديگرى باشد، تحت تأثير تلويزيون و فيلم هاى يهودى قرار مى گيرد. اين كودكان و جوانان ابزار جديد كنترل شده اى هستند كه صهيونيست ها در برنامه هاى خود از آنان بهره مى برند.

منبع: خبرگزارى فارس