چطور اتاق خواب كودك را بچينيم؟
دلتان مي‌خواهد بچه‌هايي درسخوان و باهوش داشته باشيد؟ اگر مي‌خواهيم انسان‌هايي موفق و فهميده به جامعه و به دنيا تحويل دهيم اول از همه بايد محيطي سالم و امن براي رشد كودكمان فراهم بياوريم.
يكي از مهم‌ترين نكاتي كه در تاريخچه دكوراسيون داخلي به آن اهميت داده شده نحوه چيدمان اتاق خواب است. طراحي اتاق خواب كودكان بسيار مهم است.
شايد باورتان نشود اما چيدمان اتاق خواب كودك دلبند شما، از محل قرار گرفتن تخت گرفته تا انتخاب بهترين وسايل تزييني و ديواركوب‌ها و…، تاثير مستقيم در رفتار خوب و درسخوان شدن او در آينده دارد. متاسفانه معمولا والدين به اين نكات اهميت زيادي نمي‌دهند.
به 6 نكته مهم در مورد نحوه چيدمان اتاق خواب كودك اشاره مي‌كنيم:
1 – قاب عكسي از چهره خندان والدين را در اتاق خواب كودك بگذاريد. اين كار نه تنها كودك را از بسياري از مشكلات روحي و عاطفي كه ممكن است او را در بزرگسالي تهديد كند، مصون مي‌دارد، بلكه موجب مي‌شود تا كودك هر زمان چشم باز مي‌كند چهره خندان پدر و مادر خود را كه در واقع اركان اصلي زندگي او را تشكيل مي‌دهند، در مقابل خود ببينيد.
2 – تخت كودك را به عريض‌ترين ديوار اتاق خواب تكيه بدهيد. مراقب باشيد كه كودك از روي تختش در اتاق را ببيند. بهتر است ديواري كه براي تكيه دادن تخت كودكتان انتخاب مي‌كنيد، مقابل دستشويي يا حمام نباشد چون مي‌تواند سلامت كودكتان را به مخاطره بيندازد.
اگر دو فرزند داريد بهتر است از تخت‌هاي دو طبقه تا حد ممكن استفاده نكنيد، چرا كه كودكان نياز دارند فضاي باز و راحتي بالاي سرشان داشته باشند و تخت‌هاي دو طبقه اين امكان را از كودكي كه در طبقه اول مي‌خوابد، مي‌گيرد و همين موضوع مي‌تواند در آينده باعث فشار عصبي در او شود. كودكي كه در طبقه بالا مي‌خوابد نيز از آنجا كه يك فضاي خالي در زير محل خوابش وجود دارد احساس ناامني مي‌كند و همين حس مي‌تواند در بزرگسالي تاثيرات بدي در روحيه‌اش بگذارد.
3 – گوشه مناسبي از اتاق را به مكاني براي مطالعه اختصاص دهيد. در گوشه‌اي از اتاق كودك خود ميز و صندلي و چراغ مطالعه‌اي بگذاريد و به او بفهمانيد كه مكان مناسب براي مطالعه و درس خواندن، همان است. به اين ترتيب به او نشان مي‌دهيد كه چقدر درس خواندن و مطالعه برايتان اهميت دارد.
4 – اتاق خواب كودك را به محيطي سالم تبديل كنيد. تصاوير آب و دريا، آكواريوم يا وجود صداي آب مي‌تواند محيط ناسالمي ايجاد كند و در آينده موجب بروز بيماري آسم در كودك شود.
5 – محيط و فضاي اتاق خواب كودك را همواره تميز و جمع و جور كنيد. كمدهاي ديواري و كشوهاي اتاق خواب كودك را هميشه تميز و مرتب كنيد. هر چه فضاي اتاق خواب باز و خالي از به هم ريختگي باشد كودك به همان ميزان احساس آرامش بيشتري خواهد داشت و خلاقيت و قدرت تخيل او افزايش مي‌يابد. با جمع كردن وسايلي كه ممكن است كودكتان تا يك يا دو ماه ديگر از آنها استفاده‌اي نكند به چشم او استراحت بدهيد.
6 – با استفاده از نور، رنگ و آثار هنري مثل نقاشي محيطي شاد براي كودك خود فراهم آوريد. اتاق خواب كودك بايد به او روحيه اي شاداب ببخشد. اطمينان حاصل كنيد كه نور اتاق كافي باشد. سعي كنيد ديوار اتاق خواب كودك خود را رنگ آبي نزنيد چرا كه اين رنگ موجب افسردگي در كودك شما مي‌شود و انرژي او را تحليل مي‌برد. رنگ‌هاي روشن همچون زرد، صورتي كمرنگ و سبز روشن مي‌تواند انتخاب خوبي براي رنگ ديوار اتاق كودك باشد. يكي از نكات مهم در مورد تزئين اتاق خواب كودك اين است كه از قرار دادن تصاوير حيوانات وحشي و درنده كاملا بپرهيزيد. در عوض عكس‌هايي را انتخاب كنيد كه حس خلاقيت و آرامش را در او تقويت كند .
اثر «احساس نااطمینانی در رفتار» در زندگی در غربت
نا اطمینانی در رفتار نكته‌ای است كه می‌خواهم در این قسمت قدری بیشتر بر روی آن تكیه کنیم چرا كه تجربه کار بالینی با مراجعان نشان می دهد که این احساس از اصلی‌ترین عوامل استرس‌زا در زندگی بعنوان مهاجر در یك فرهنگ دیگر است.
تحقیقات بسیاری نشان می‌دهند كه مهاجران در رابطه با اثرگذاری‌شان در روابط روانی-اجتماعی احساس نااطمینانی می‌كنند و این احساس نااطمینانی اكثرا باعث می‌شود كه تاثیرگذاری آنها بر پیرامونشان ناروشن باشد و به همین نسبت هم از پیرامونشان پاسخهایی دریافت می‌كنند كه احساس غیر موثر بودن رفتارشان را در آنها تقویت می‌كند. این پاسخ‌های غیركارآمد فشارهایی را به آنها تحمیل می‌كند و آنها به خاطر پرهیز از جریحه‌دار شدن از ارتباط با دیگران دوری می‌كنند و در خودشان فرو رفته و اصل «تاثیرگذاری و تاثیرگرفتن متقابل» را در دنیایی تخیلی خود پیش می‌برند.
این حالات به همین صورت نمی‌مانند. فرد در این حال رفته‌رفته بدون هوشیاری به آن خود را از روابط پیرامونش كنار می‌كشد و تمام وقتش صرف رودررویی با دنیای درونی‌اش می‌شود، و به نوعی خودمحوربینی می‌رسد و با چیزهای دنیای درونی خودش تنها می‌شود. در جهان درونی تنها با الگوهای فكری خودش روبرو است. این الگوها دیگر نیازی به صیقل پیدا كردن ندارند. معیارهای سنجش و قضاوتش تنها از دنیای درون وی می‌آیند و از اصل مطابقت با واقعییت دور می‌افتند. هر چه بیشتر به اینکار ادامه می دهند زندگی در عالم تخیل را آرامبخشتر می یابند و بیشتر به آن پناه می برند به حدی که به یک نوع گریز دائمی از واقعیت روی آورده و تا حد اختلالات شدید روانی پیش می روند.
شیوه‌ای كه روان ما به آنشكل كار می‌كند
در علم زیست‌شناسی تعریفی را داریم از بیولوژی رفتار انسان كه آنرا تحت عنوان سیستم اكولوژیكی می‌شناسیم. معنای آن این است كه انسان جهان مادی خویش را شكل می‌دهد و در رابطه متقابلی بین خود و محیطی كه آنرا نیز خودش شكل می‌دهد بسر می‌برد. بر محیط تاثیر می‌گذارد و از تاثیری كه بر محیط می‌گذارد مجددا خودش تاثیر می‌گیرد. و این رابطه چیزی است كه منجر به تكامل موجود زنده می‌شود.
شاید در روابط بین‌انسانی و روانی استفاده از كلمه اكولوژیكی (زیستی) قدری بی‌مسمما بنماید. ولی این كلمه در اینجا نیز به این معنا است كه انسان دائما در حال صیقل دادن به افكار, رفتار و احساسات خود است و اینكار را به شكل یك نوع عكسبرداری از دنیای بیرون انجام می‌دهد، سپس دنیای درونش را با آن عكس مقایسه می‌كند از نتیجه اینكار تاثیر می‌گیرد و این راهی است كه بوسیله آن پلی بین دنیای درون و دنیای بیرون خود می‌زند تا دنیای بیرون را از آن خود بسازد و در این راه مجددا و همواره بر پیرامون خود كه خود شكل داده تاثیر می‌گذارد و از تاثیر آن مجددا خود متاثر می شود. این سیر به همین نحو تا انتهای حیات فرد همواره ادامه می یابد.
این سیر دائمی تاثیرگذاری و تاثیرگرفتن متقابل راهی است كه انسان توسط آن احساس بودن را لمس می‌كند. این سیر را باید به شكل یك چرخه درنظر گرفت كه دائم در حركت است. چرخه‌ای كه بنابر نوع جوابی كه فرد به چیزها می‌دهد و پاسخی كه از پیرامونش دریافت می‌كند به گردش ادامه می‌دهد. هر چیزی در روابط انسانی به همین صورت پیش می‌رود. برای مثال اكنون که شما مخاطب من هستید من نیز در حال شكل دادن به پیرامون خود هستم. به این شكل كه سعی می‌كنم تا با صحبتهایم دنیای فكری‌ای را در اختیار شما قرار بدهم، و امید دارم كه نتیجه این تاثیرگذاری به نوعی توسط عكس‌العملهای شما نسبت به صحبتهای من دوباره به خود من برگردد. یعنی شما آیینه صحبتهای من هستید. و من از طریق عكس‌العملهای شما درمی‌یابم كه چه گفتم.
نكته اصلی در این تصویر از زندگی روانی انسان این است كه انسان همواره مشغول ساختن و شكل دادن به محیط زیست روانی و مادی خود است و در اینراه پاسخهایی را از پیرامون دریافت می‌كند، این پاسخها را با چیزهایی كه در گنجینه تجربیات خویش دارد مقایسه و ارزیابی می‌كند و سپس یا به تایید آن تجارب می‌رسد و یا تحت شرایطی مجبور است در تجربیات خویش تجدید نظر كند و اطلاعات جدیدتری را روانه گنجینه تجربیاتش ساخته و در قدم بعدی از آنها در مقایسه و ارزیابی چیزهای بعدی استفاده كند.
ما انسانها بدون هوشیار بودن به این روند به این وسیله برای چگونه فكركردن خود ساختارهایی می‌سازیم، این ساختارها به شكل نقشه‌هایی در مغز ما در می‌آیند و ما مطابق آنها فكر، احساس و عمل می‌كنیم، یعنی بر پیرامونمان تاثیر می‌گذاریم. بسیاری از وقایع یعنی چیزهایی كه در دنیای بیرون اتفاق می‌افتند اختیارشان در دست ما نیست، شاید هم با جهت فكر و اندیشه ای كه ما داریم و با هدفی كه ما دنبال می‌كنیم هم‌خوانی ندارند. برای اینكه با فكر و هدف ما جور دربیایند ما بر آنها تاثیر می‌گذاریم و آنها را مطابق هدف خودمان صیقل می‌دهیم. به زبانی ساده‌تر: ما بر پیرامونمان آنطوری تاثیر می‌گذاریم كه می‌توانیم و اجازه آنرا به خود می‌دهیم و آن نوع تاثیری را از پیرامون می‌گیرم كه برایش آماده هستیم.
اگر زندگی‌نامه یك فرد را بررسی كنید می‌بینید كه در طول زندگی دو و یا سه هدف پایه‌ای برای كل رفتارهای وی وجود دارد كه این اهداف تا کنون جهت همه رفتارهای وی را تعیین كرده‌اند. چیزهایی كه در زندگی تجربه كرده‌است هركدام مانند حلقه‌های زنجیری هستند كه هركدام از آنها به حلقه قبلی و حلقه بعدی وصل است و نقاط وصل آن حلقه‌ها با یكدیگر توسط آن دو سه هدف اصلی بوجود آمده است. باید بگویم كه این شكل از پیوند تجارب با یكدیگر بر پایه اهداف فرد، نقش اساسی در سلامتی روانی بازی می‌كند.
تاثير درماني موسيقي بر اسكيزوفرني
موسيقي درماني افسردگي، تشويش و اضطراب، گوشه گيري و انزوا‌طلبي را در افراد مبتلا به اسكيزوفرني كاهش مي‌دهد.
اين نكته را نتايج يك تحقيقات در بريتانيامشخص ساخته است. يك بررسي در چهار بيمارستان، كه توسط محققان در كالج امپريال لندن انجام شد، نشان داد تشويق بيماران در اينكه خود را از طريق موسيقي بيان كنند، منجر به بهبود نشانه هاي اين بيماري مي‌شود.
دكتر مايكل كرافورد، مدير اين مطالعه كه نتايج تحقيق گروه خود را در مجله بريتانيايي روانپزشكي به چاپ رسانده است، در اين زمينه مي‌گويد: ما مواردي را كه درمان هاي روانپزشكي به افراد مبتلا به اسكيزوفرني كمك مي‌كند را تجربه كرده ايم، اما استفاده از موسيقي تنها زماني براي اين افراد توصيه مي‌شود كه در شرايط نسبتا باثباتي هستند…
وي افزود: اين بررسي نشان مي‌دهد كه موسيقي‌درماني به عنوان يك راه موثر براي اين نوع افراد، بويژه زماني كه آنها به شدت “بدحال” هستند محسوب مي‌شود.
يك درصد مردم در بريتانيا و امريكا دچار مشكل اسكيزوفرني هستند. اين بيماري معمولا در اواخر دوران نوجواني و اوايل دهه بيست سالگي آغاز مي‌شود و با علائمي چون توهم، افكار بيهوده، شنيدن صدا و تغييرات رفتاري همراه است.
براي اين بررسي، بيماران در دو گروه قرار گرفتند
1- گروهي كه تنها درمانهاي خاص را داشته اند.
2- گروهي كه اين نوع درمان ها را همراه با تركيبي از موسيقي (شامل 8 تا 12 جلسه) دريافت كرده‌اند.
دكتر كرافورد و تيم او پس از بررسي آثار اين درنان‌ها در هر دو گروه، به اين نتيجه دست يافتند در گروه دوم كه موسيقي‌درماني نيز داشته‌اند، بهبودي قابل توجهي به چشم مي‌خورد. اگرجه آنها نتوانستن به طور كامل نقش ساير عوامل تاثيرگذار در شدت اين بيماري را مشخص كنند. آنها معتقدند كه بررسي‌هاي بيشتري را بايد براي دستيابي به اين نتايج در آينده دنبال كنند.
دكتر كرافورد مي‌افزايد: موسيقي‌درماني ممكن است در موارد خاصي كه درمان اسكيزوفرني با مصرف دارو حداقل بهبودي را به دنبال دارد، به طور قابل توجهي اثربخش باشد.
.http://secretprosperity.parsiblog.com/Archive14195.htm
http://www.rawanshenasi.de/salamati%20wa%20bimari.htm
چطور اتاق خواب كودك را بچينيم؟
این مطلب مفید بود؟ آن را به اشتراک بگذارید.