TORCH و میگروارگانیسم ها

عفونت های TORCH در زنان باردار می توانند در رحم و یا در خلال فرآیند تولد به جنین انتقال یافته و منجر به سقط های خود به خودی و یا بروز اختلالات توأم با علایم در نوزاد گردند.غالباً چنین عفونت هایی در زنان باردار به صورت پنهان و خزنده رخ داده و هیچگونه نشانه و تظاهرات بالینی در بر ندارند و لذا به همین علت در بسیاری از موارد علیرغم ابتلاء زنان باردار به عفونت های مذکور، تشخیص بالینی بسیار دشوار و در مواردی غیر ممکن خواهد بود.
وقوع سقط های خود به خودی در ماههای اولیه دوران بارداری به علت ابتلا زنان باردار به عفونت های بدون علامت ناشی از ارگانیسم های TORCHو پیامد های خطیر ناشی از وقوع این عفونت ها در جنین و یا نوزاد موجب گردیده تا در مناطق مختلف جهان تحقیقات گسترده ای در زمینه های مختلف این عفونت ها و در گروه های در معرض خطر (زنان باردار، جنین و یا نوزاد) صورت پذیرد.
سقط خود به خودی جنین با شیوع 20%-15% کل آبستنی های شناخته شده، شایع ترین عارضه حاملگی قلمداد می شود. از سویی شواهد موجود نشان می دهد که میزان وقوع این اختلال ناخواسته بیش از آن است که تصور می شود، زیرا سقط های خود به خودی غالباً در محدوده ی زمانی وقوع قاعدگی اتفاق افتاده و در بسیاری از موارد تشخیص داده نمی شوند. سقط های خود به خودی با ایجاد عوارض ناخوشایند، نه تنها در مادر و جنین می تواند موجب بروز عوارض خطیر گردد، بلکه در مواردی می تواند عوارض روحی، روان- شناختی و حتی رفتاری مهمی را در مادر بر جا گذارد.
یکی از مهمترین علل سقط های خود به خودی در زنان باردار ابتلا آنان به عفونت ها است. در خلال دوره بارداری بسیاری از میکروارگانیسم ها می توانند با ایجاد عفونت های حاد در مادران منجر به پیامدهایی نظیر سقط های خود به خودی و بروز سایر اختلالات گردند. عفونت های ناشی از میکروارگانیسم های TORCHنقش مهمی را در ایجاد این اختلال ایفا می کنند.
محققّان میزان تغییر واکنش سرمی را علیه توکسوپلاسما در زنان حامله 10% و در زنانی که دچار سقط شده بودند 8/22% گزارش کرده اند. این نتایج می تواند نشان دهنده ی ارتباط بین توکسوپلاسموزیس و سقط های خود به خودی باشد.
اگر چه به طور معمول ویروس سرخجه می تواند در شرایط غیر بارداری باعث ایجاد عفونت های خفیف گردد، اما ابتلا به این ویروس در خلال دوران بارداری یکی از عوامل مهم و عمده در ایجاد سقط و ناهنجاری های مادرزادی شدید قلمداد شده است.
نتایج برخی از تحقیقات انجام شده نشان می دهد که میزان شیوع سرمی آنتی بادی های IgM ضد سرخجه را در زنان با سابقه حاملگی مشکل دار (سقط، مرگ داخل رحمی و مرگ بدو تولّد) حدود 26% است در حالی که این میزان در زنان با حاملگی طبیعی در حدود 9% گزارش گردیده است.
سیتومگالوویروس یکی از عوامل مولد عفونت های ویروسی است، که شایع ترین عامل مرگ داخل رحمی جنین محسوب می گردد. ایجاد عفونت ناشی از این ویروس در نوزادان از 2/0 تا 2 درصد کل موارد ارزیابی شده را به خود اختصاص می دهد.
ابتلاء جنین به سیتومگالوویروس با پیامدهایی مانند مرگ یا عوارض خطیری نظیر عقب افتادگی ذهنی، کوری، کری و….. همراه است.
تحقیقات نشان داده است که متعاقب عفوت های ناشی از هرپس سیمپلکس موارد سقط خود به خودی افزایش یافته است.
در یک مطالعه ی گذشته نگـــر علایم عفونت ناشی از هرپس در زنانی که سابقه ی سقط قبلی داشته اند، به طور چشمگیری در مقایسه با افرادی که سابقه سقط نداشته اند، بیشتر گزارش شده است.
در سال 1979، مطالعه ای توسط پال و آگاروال در مورد ارتباط توکسوپلاسموزیس و سقط جنین انجام پذیرفت. آنان با تکیه بر گزارشات چک و جرورس (1960) و رمینگتون و همکاران (1964) مبنی برتأثیر توکسوپلاسموزیس در افزایش میزان بروز سقط، پژوهش خود را برنامه ریزی نمودند.تحقیق فوق با انجام آزمایشات آگلوتیناسیون غیر مستقیم بر روی سرم 67 زن باردار دچار سقط و 75 زن با زایمان طبیعی، در طی سال های 1972-1971 صورت پذیرفت.
تیتر 2/1 و بالاتر مثبت تلقی شد که بر این اساس 4/1% از افراد دچار سقط، در سطح معنی داری آنتی بادی را نشان دادند و هیچ کدام از زنان گروه شاهد در این سطح آنتی بادی را نشان ندادند. تیتر 64 / 1 و بیشتر در 1/18% موارد سقط تکی و 8/47% سقط های عادتی گزارش گردید. یافته های این تحقیق تأیید کننده ی پژوهش های پیشین بود.
در سال 1986 بررسی جنبه های اپیدمیولوژیک توکسوپلاسموزیس مادرزادی توسط کارتر در کانادا انجام گرفت. این محققین آمار سالیانه توکسوپلاسموزیس مادرزادی را برابر 140 تا 1400 مورد در کانادا گزارش کردند که 70 تا 280 مورد از نوزادان در هنگام تولد دچار عوارض شدید بوده اند و بسیاری از آنها از عوارض دیررس آن رنج می برند. این محققین آموزش زنان جوان را جهت جلوگیری از رخداد عفونت روشی مؤثر برای پیشگیری دانسته اند. همچنین استفاده از واکسن (در صورت تولید آن) را روشی فوق العاده مفید و مؤثر برای جلوگیری از ایجاد توکسوپلاسموزیس مادرزادی معرفی کردند.
میکروارگانیسم هایی که کلایمیدیا و مایکوپلاسما نامیده می شوند نیز می توانند UTIs را هم در مردان و هم در زنان ایجاد کنند اما این عفونت ها تمایل دارند که محدود به میزراه و سیستم تولید مثلی باقی بمانند. برخلاف E.Coli، کلایمیدیا و مایکوپلاسما ممکن است از راه جنسی منتقل شوند و عفونت ها نیاز به درمان در هر دو نفر (بیمار و همسر) را دارند. ساختار سیستم ادراری به صورتی است که به دفع عفونت کمک می کند. حالب ها و مثانه به طور طبیعی از برگشتن ادرار به سمت کلیه ها جلوگیری می کنند و جریان یافتن ادرار از مثانه به خارج کردن باکتریها از بدن کمک می کند. در مردان، غده پروستات ترشحاتی را تولید می کند که رشد باکتریها را کند می کنند. در هر دو جنس، دفاع های ایمنی از عفونت جلوگیری می کنند. اما علیرغم این اقدامات ایمنی عفونت ها هنوز رخ می دهند.
نظر می رسد که زنان باردار نسبت به زنان دیگر استعداد بیشتری در ابتلا به UTIs ندارند. هرچند، هنگامیکه UTI در یک زن باردار رخ می دهد، احتمال بیشتری دارد که كليه ها را هم د رگير کند. بر طبق برخی گزارشات حدود 4-2 درصد از زنان باردار به عفونت ادراری مبتلا می شوند. دانشمندان تصور می کنند که تغییرات هورمونی و جابجايي در موقعیت دستگاه ادراری در طی بارداری مهاجرت باکتریها به سمت بالای حالب ها و کلیه را آسانتر می کند. به این دلیل بسیاری از پزشکان تست های دوره ای ادرار را در طی بارداری توصیه می کنند.
برخی میکروارگانیسم ها مثل کلایمیدیا و مایکوپلاسما می توانند تنها با کشت های باکتریایی خاص شناسایی شوند. پزشک هنگامیکه فردی علایمی از UTI و عفونت در ادرار را دارد به این عفونت ها مشکوک می شود اما یک کشت استاندارد در رشد هر نوع باکتری شکست می خورد.
هنگامیکه عفونتی با درمان برطرف نمی شود و گونه یکسانی از باکتریها ردیابی می شود، پزشک ممکن است تست هایی را براي تشخیص اینکه آیا سیستم ادراری شما طبیعی است یا نه انجام بدهد. یکی از این تست ها پیلوگرام وریدی است که تصاویر اشعه x را از مثانه ، کلیه ها و حالب ها می گیرد. یک رنگ حاجب مرئی روی فیلم اشعه x به ورید تزریق می شود و انواعی از اشعه های x گرفته می شود. فیلم نمای بیرونی از دستگاه ادراری را نشان می دهد و حتی تغییرات کوچک در ساختمان دستگاه را آشکار می کند.
اگر عفونت های راجعه دارید، پزشک شما ممکن است یک آزمایش سونوگرافی را نیز توصیه کند که تصاویری از الگوهای انعکاسی امواج صوتی را مي دهد که از اعضاء داخلی دوباره بدست می آید را می دهد. تست مفید دیگر سیستوسکوپی است. سیستوسکوپ یک وسیله ساخته شده از یک مجرای توخالی با لنزهای متعدد و یک منبع نوری است که به پزشک اجازه می دهد که داخل مثانه را از میزراه ببیند.
عفونت ها در بارداری
یک زن باردار که به UTI مبتلا می شود باید براي جلوگيري از زایمان زودرس کودک خود و خطرات دیگری از قبیل فشار خون بالا فوراً درمان شود. برخی آنتی بیوتیک ها براي مصرف در طی بارداری بی خطر نیستند. در انتخاب بهترین درمان ها، پزشکان فاکتورهای مختلفی از قبیل اثر بخشی دارو، مرحله بارداری ، سلامت مادر و اثرات بالقوه روی جنین را در نظر می گیرند.
عفونت های پیچیده
درمان عفونت هایی که از یک انسداد ادراری یا دیگر اختلالات سیستمیک ناشی می شود به کشف و اصلاح مشکل زمینه اي بستگی دارد. اگر علت ریشه ای درمان نشده بماند، این گروه از بیماران در خطر آسیب کلیوی هستند. همچنین، چنین عفونت هایی تمایل دارند بوسيله ي از محدوده وسیعی از باکتریها و گاهی اوقات بیش از یک نوع باکتری در یک زمان، ایجاد شوند.